De zingende bokser

Op 19 juni 1936 stond de razend populaire Duitse bokser (zwaargewicht) Max Schmeling in de ring tegenover Joe Louis uit de VS. Louis, bijgenaamd ‘the brown bomber’ vanwege de loeiharde stoten die hij uitdeelde, werd door deskundigen als onverslaanbaar beschouwd. Maar zoals het vaker gaat met deskundigen, zij kregen ongelijk, want in de twaalfde ronde ging Louis onderuit: Schmeling won door k.o.

Niet alleen heel boks- en sportminnend Duitsland was uitzinnig van vreugde. Ook de nazi’s waren door het dolle heen van blijdschap. Was nu immers niet overtuigend aangetoond dat het blanke ras superieur was, ook op sportgebied? Wie zo dom was om dergelijke flauwekul te geloven werd in 1938, twee jaar na Schmelings zege diep ontgoocheld. Toen was het Schmeling die onderuit ging tegen Louis.

Desondanks, of misschien juist wel daardoor, omdat hij getrouwd was met een populaire blonde filmster (de Tsjechoslowaakse Anny Ondra) en omdat hij zich nadrukkelijk distantieerde van het nationaal-socialisme, alsmede door zijn overduidelijke charisma, bleef Schmeling populair. Ook na de oorlog.

Dat het met geliefde boksers en andere sporthelden heel vaak anders gaat, dat wist Schmeling natuurlijk ook. In 1930 zong hij er zelfs een lied over: das Herz eines Boxers

Was hat der Boxer vom Leben der Welt?
Das muss er meiden
was ihm grad gefällt.
Sucht er sich manchmal für’s Herz einen Schatz
hat er im Ring keinen Platz.
Was ein Boxer mit Liebe zu tun?
Nie darf er tun
was er will.
teilt er sein Herz
dann ist alles bald vorbei.
dann ist’s um ihm auf einmal still.
Das Herz eines Boxers kennt nur eine Liebe:
Den Kampf um den Sieg ganz allein.
Das Herz eines Boxers kennt nur eine Sorge:
Im Ring stets der erste zu sein.
Und schlägt einmal sein Herz für eine Frau
stürmisch und laut:
Das Herz eines Boxers muss alles vergessen
sonst schlägt ihn der Nächste knock out!
Ist oft ein Boxer berühmt und beliebt
weil er im Kampfe sein Bestes nur gibt
schnell bricht man ihm die geschworene Treu’
schnell ist’s mit allem vorbei.
Wenn er nur einmal den Kampf nicht besteht
wer nimmt noch seine Partei?
Nichts als der Spott ist der Dank
wenn er dann geht
dann kommt der Nächste an die Reih’.

This entry was posted in 75 jaar geleden, sport and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>