Vlucht naar voren

Vandaag is het precies 200 jaar geleden dat een groep grootgrondbezitters in Caracas in vergadering bijeen kwam om de onafhankelijkheid uit te roepen van Venezuela. Daarmee werd Venezuela de eerste onafhankelijke staat van Spaans-Amerika en de derde van de Nieuwe Wereld, na de VS (1776) en Haïti (1804).

De reden waarom de puissant-rijke bezitters van de Venezolaanse cacaoplantages een soevereine staat uitriepen, had te maken met de politieke ontwikkelingen in Spanje. Hier was Napoleon naar het scheen oppermachtig. Franse wetgeving werd ingevoerd in Spanje (dus ook in de koloniën) en dat was een dodelijke bedreiging voor de welvaart van de koloniale elites. Hun rijkdom was immers gebaseerd op de schaamteloze uitbuiting van de Indianen en op slavernij. De rijke landheren moesten dus niets hebben van het beginsel van juridische gelijkheid dat de Fransen overal in Europa invoerden. Slavernij was al helemaal uit den boze voor de Fransen.

De onafhankelijkheidsverklaring luidde overigens het begin in van een bloedige burgeroorlog in Venezuela, waarbij ironisch genoeg de Indianen en zwarte slaven de zijde kozen van de Spaanse koloniale autoriteiten. Van de plantagebezitters viel immers geen enkel heil te verwachten!

Hoewel Venezuela dus op papier onafhankelijk werd, moest er eerst nog tien jaar worden gevochten voordat de werkelijkheid met de theorie in overeenstemming was. Dat gebeurde op 24 juni in de Slag bij Carabobo waarbij Simón Bolívar, geboren als zoon van de rijkste plantagebezitter, aan het hoofd van de ‘patriotten’ de zege behaalde. Maar inmiddels was Bolívar wel gedwongen geweest om al zijn slaven vrij te laten.

This entry was posted in 200 jaar geleden and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>