Krantenarchieven

Nog altijd zijn er historici die een voorkeur hebben voor krantenarchieven. Er zijn nogal wat anderen die hun studenten laten ‘werken met kranten’ bij wijze van initiatie in het historisch métier.

Maar eigenlijk zijn kranten een bron die slechts met de allergrootste omzichtigheid zou moeten worden gebruikt. Wie deze gebruikt, moet terdege bekend zijn met de geschiedenis van de pers en van de kranten die hij raadpleegt.

Het is nog maar de vraag of de krant, die zich zo graag afficheert als de Nederlandse ‘newspaper of record’, namelijk NRC-Handelsblad, straks wel zo’n relevante historische bron zal zijn voor toekomstige historici.

De twee kranten waaruit deze krant is ontstaan, de Nieuwe Rotterdamsche Courant en het Amsterdamse Algemeen Handelsblad, waren ooit degelijke liberale bladen die een getrouwe afspiegeling vormden van het denken en voelen van de liberale zuil in Nederland. Zo was Trouw ooit het vlaggeschip van de gereformeerde zuil en de Volkskrant en de Tijd die van de rooms-katholieken. De onderlinge concurrentie hield de dagbladen scherp, zou je kunnen zeggen.

Maar die tijd is voorbij. Reeds geruime tijd zijn genoemde bladen, zo niet ter ziele of gefuseerd, getransformeerd tot spreekbuizen van een corporatieve staat, waarin de burgers in een stalen wurggreep worden gehouden door het bedrijfsleven en de staatsbureacratie.

In feite zijn de Nederlandse kranten daardoor niet meer interessant. Dat is natuurlijk een van de redenen dat zij dag in dag uit lezers verliezen.

En als bron voor historisch onderzoek? Ach, bij mijn weten is de Völkischer Beobachter ook geen gewaardeerde bron voor historisch onderzoek.

This entry was posted in Overpeinzingen and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>