Lastige vragen

Het is de laatste jaren gewoonte geworden voor overheidsdiensten en grote bedrijven en organisaties om speciale voorlichters in dienst te nemen. Dat zijn jongens en meisjes die een beetje hebben doorgeleerd aan een school voor journalistiek of zoiets, en die kant en klare mededelingen moeten doen die de journalisten braaf kunnen overschrijven. Lastige vragen zijn dan nooit echt lastig, zo ze al worden gesteld.

Boos zullen de voorlichters nooit worden. Ze hebben namelijk geleerd om altijd rustig te blijven en een rookgordijn van nietszeggende antwoorden te leggen. Die voorlichters vormen dus eigenlijk een veiligheidscordon rond directies en besturen, die ongehinderd en onverstoorbaar hun gang moeten kunnen blijven gaan. ‘Daar ga ik niet op in,’ of ‘geen commentaar’ of andere nietszeggende uitvluchten, dat kun je dikwijls opvangen uit de mond van de heren en dames voorlichters.

Vroeger was dat anders. Bijvoorbeeld in 1984 in Argentinië, toen generaal Luciano Benjamín Menéndez buiten de TV-studio’s lastige vragen en opmerkingen naar zijn hoofd kreeg. De generaal liet het er niet bij zitten en wilde de vragenstellers te lijf met zijn commandomes. Hij kon maar met moeite worden tegengehouden door zijn lijfwachten.

Als er geen voorlichters waren zou je soortgelijke taferelen misschien ook wel in Europa kunnen zien. Journalistiek zou dan ook weer echt spannend worden.

This entry was posted in Drieste acties and tagged , . Bookmark the permalink.

One Response to Lastige vragen

  1. Pierre Hyacintus Maria van de Kletersteeg says:

    Amsterdam heeft meer dan 200 publieksvoorlichters in dienst.

    Nou schijnen ze in A’dam eindelijk te weten hoe ze koters moeten maken….
    ————–
    het zijn natuurlijk onzin functies; maar goed het schijnt dat iedere hoofdambtenaar nog wel iets aan iemand verschuldigd was, en dat afkocht met een baantjes…
    Sinds 1999 10% meer anbtenaren; de score is een slordige 300.000 stoelvullers te veel.
    In A’dam per 1500 inwones 1 raadslid, + de bijbehorende ambtenaren.

    In Los Angeles voor 15 MILLIOEN mensen een dagelijks bestuur van 5 man.
    Die lachen zich rot om de NL bestuurlijke achtelijkheid.

    net als in oostblok, bij de staatsbedrijven.
    Als een bedrijf gaat groeien, nemen in west europa de kosten per productie medewerker af; de overhead zakt.
    In oostblok gaan ze omhoog; tot 400% is normaal.
    Geeft niks Brussel betaalt

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>