Een lastig dilemma

Veel dank voor de reacties op het stuk ‘Een leger van niks, een “beschaving” van niks’, over de wildplassende soldaten van een elite-eenheid van de VS-strijdkrachten.

Het gedrag van VS-soldaten in de delfstoffenrijke Derde Wereldlanden waar ze naar toe worden gestuurd om de mensen te ‘bevrijden’ en er ‘democratie’ te brengen is verre van voorbeeldig. Ze maken hele steden met de grond gelijk (Falloedja in Irak), maken weerloze, op de grond liggende Iraakse verzetsstrijders af met een nekschot  en vanuit helicopters vermoorden ze schaterlachend onschuldige burgers (Irak); ze mishandelen jonge hondjes (Irak); martelen weerloze gevangenen (Aboe Graib), hakken ledematen af van de lijken van gedode verzetsstrijders in Afghanistan om als souvenir mee te nemen. Ook in Vietnam werden hele dorpen uitgemoord (My Lai). Dagelijks vallen er doden door de raketten die door VS-drones worden afgevuurd op huisjes en dorpjes in Afghanistan en Pakistan, Jemen en Somalië.

In Irak hebben de VS al meer dan een miljoen doden op hun geweten. In Afghanistan al ongeveer 100.000. Uiteraard worden die doden diep betreurd, maar dagelijks vallen er weer meer doden.

In 1941 trokken de VS ten strijde tegen nazi-Duitsland, Japan en Italië om het ‘absolute kwaad’ uit te roeien. Ten breedste werden de wandaden van de nazi’s uitgemeten en veroordeeld. Nog altijd, want de Tweede Wereldoorlog, met zijn strijd tussen ‘goed’ en ‘kwaad’ vormt de basis waarop in het naoorlogse ‘Westen’ de ethiek is geconstrueerd. In Nederland ieder jaar herdacht op 4 en 5 mei, waarbij uitvoerig stil wordt gestaan bij de morele keuzes die indertijd moesten worden gemaakt.

Nu, bijna driekwart eeuw geleden nadat de Tweede Wereldoorlog uitbrak, lijken de verschillen tussen de VS en het ‘Westen’ en nazi-Duitsland steeds meer te vervagen.

Hitler begon de oorlog met een geënsceneerd incident in Gleiwitz en voerde de oorlog om economische redenen (Lebensraum). De nazi’s roeiden hele dorpen uit, hadden concentratiekampen, vervolgden bepaalde volkeren en etnische groepen, hadden geen respect voor het leven van ‘inferieure volkeren’, vielen zomaar landen binnen, stelden er marionetten aan het hoofd (‘regime change’) en eigenden zich de rijkdommen toe. Alles uiteraard op grond van een veronderstelde morele superioriteit (‘Herrenvolk’) en om verheven idealen. Voor ‘Europa’ bijvoorbeeld. De Duitse bevolking deed niets, stond erbij, keek ernaar en deed mee (al dan niet gedwongen). Zeker aanvankelijk toen de zaken goed gingen, hadden de nazi’s weinig kritiek te duchten. Ook al omdat de Duitse pers gelijkgeschakeld was en alles wat het regime deed toejuichte.

De VS en hun vazalstaten van de NATO doen vandaag eigenlijk niet anders. Ik kan althans niet veel verschil ontdekken tussen de politiek van de VS (en NATO-‘partners’) en de hierboven schetsmatig weergegeven daden van Hitler-Duitsland.

En wat doen wij? De meesten van ons doen helemaal niets en denken niet na over hoe ongemakkelijk de overeenkomsten tussen onszelf (het Westen van nu) en nazi-Duitsland zijn. Als de Duitsers van toen, zoals ons stelselmatig wordt voorgehouden, werkelijk de belichaming waren van het absolute kwaad, hoe kan het dan dat er zoveel overeenkomst is met wat er vandaag onder onze neus gebeurt?

Wij staan erbij en kijken ernaar. Steeds meer van ons doen mee (gedwongen of niet) en de pers juicht alles toe. Stuur maar troepen naar Irak, Libië, Kosovo, Bosnië en Afghanistan. Morgen misschien naar Syrië of Iran. Het gaat om verheven idealen, een betere wereld dergelijke zaken. Ach en waar gehakt wordt, vallen spaanders. Collateral damage, ‘onbedoelde doden’, ‘we had to destroy the village in order to save it’, en tenslotte zoals een fascistisch generaal in de Spaanse burgeroorlog ooit zei: ‘viva la muerte’ (leve de dood).

Heute gehört uns Deutschland, und morgen die ganze Welt…

Wie niet verontwaardigd is, zijn mond niet open doet en alles zomaar accepteert, is volgens mij au fond geen haar beter dan de eerste de beste meeloper van de nazi’s, niet veel beter dan de eerste de beste collaborateur.

This entry was posted in Overpeinzingen, Uncategorized and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Een lastig dilemma

  1. Pierre Hyacintus Maria van de Kletersteeg says:

    Het zijn niet de fanaten die een oorlog mogelijk maken; dat zijn er nooit veel; maar de meelopers, die cijfermatig hun steun geven.
    Dat was in Italie, dat was in nazi deutsland, dat was in arabische lente.
    Dat zal zijn met de desastreuze opkomst van de islamitisering in europa.
    De paar fanaten zijn bekend en geregistreerd.
    Maar die doen weinig…..

    Wir haben es nicht gewusst…. is een herhaling in de toekomst

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>