Genocidewet

Een vreemd woord eigenlijk: ‘genocidewet,’ alsof het een wet zou zijn die iets over massamoord zou regelen. In de berichtgeving van de laatste tijd betekent genocidewet evenwel een wet die de ontkenning van ‘genocide’ strafbaar stelt. Het Franse parlement had zich in een lastig parket gemanoevreerd door een wet aan te nemen die ontkenning van iedere genocide strafbaar stelt. Iedere genocide, dus ook de ‘holocaust,’ de massamoord op Europese joden in de jaren 1942-1945.

Een lastig parket, omdat om te beginnen het begrip genocide lastig is te omschrijven. Het woord betekent ‘volkerenmoord,’ of beter gezegd ‘moord op een volk.’ Zoals al eerder betoogd op deze site, kan strikt genomen het vermoorden van de laatste overlevende van een volk dus ook als ‘genocide’ worden beschouwd.

Frankrijk heeft, evenals onder andere België, Duitsland, Oostenrijk en Spanje, al een wet die de ontkenning van de ‘holocaust’ strafbaar stelt. Aangezien wetten nu eenmaal altijd in een algemene vorm moeten worden gegoten, is het begrijpelijk dat de Franse parlementariërs de uitzonderingspositie van de strafbaarheid van het ontkennen van slechts één genocide wilden opheffen door ook de ontkenning van andere historische ‘volkerenmoorden’ strafbaar te maken.

En daar heeft de Constitutionele Raad in Frankrijk nu een stokje voor gestoken, door te beslissen dat de nieuwe wet ongrondwettig is. De wet zou de vrijheid van meningsuiting, een democratisch grondrecht, schenden.

Ik ben benieuwd of de beslissing verdere gevolgen zal hebben!

This entry was posted in Creatieve oplossingen, Domheden, Drieste acties, Overpeinzingen and tagged , , . Bookmark the permalink.

13 Responses to Genocidewet

  1. Joke Mizée says:

    Er bestaat toch ook zoiets als ‘etnische zuivering’, de crime passionel-variant van volkerenmoord zeg maar? Alleen over de Shoa bestaat nagenoeg volledige consensus over het genocidale (lees: moedwillige) karakter. Over de zogeheten Armeense genocide is de discussie nog altijd gaande, maar Turkije erkent wel degelijk dat er etnische zuivering heeft plaatsgevonden. Hetzelfde geldt voor de discussie over de acties van het Israelische bewind jegens de Palestijnse bevolking in 1948: over de lichte beschuldiging (als bij-effect van deportaties) kan men het wel eens worden maar over de zware zal men wrsl. van mening blijven verschillen.

    • admin says:

      De term etnische zuivering is een vertaling van het VS-woord ‘ethnic cleansing’, hetgeen op zijn beurt weer ontleend is aan het vocabulaire van de nazi’s. Ethnic is de Engelse vertaling van het Duitse begrip ‘völkisch’, dat zo prominent was in de jaren 1933-1945. Het afslachten van bevolkingsgroepen puur omdat de slachtoffers tot een bepaalde categorie behoren is een oude en niet zo eerbiedwaardige praktijk. Je zou kunnen zeggen dat het de essentie is van oorlogvoeren, althans wat Hanson de ‘Western Way of War’ heeft genoemd: de totale vernietiging van de vijand. Over de Shoa bestaat een wettelijk beschermde en vastgelegde consensus, hetgeen mijns inziens in alle andere gevallen onmiddellijk twijfel en achterdocht zou oproepen. De Shoa is als het ware een dogma, of een axioma.

  2. Joke Mizée says:

    Is dat zo’n oude praktijk? Ik heb op school geleerd dat oorlogen zich tot de 20e eeuw beperkten tot strijd tussen legers, niet gericht tegen de burgerbevolking. (Wel is het een oeroude taktiek om m.n. de elite van een overwonnen volk naar elders te verplaatsen, waarbij het er ongetwijfeld niet zachtzinnig aan toeging.) Maar jij beschouwt het onderscheid tussen genocide en etnische zuivering dus als nietszeggend, en de erkenning van het laatste feit als een wassen neus? Ik kan me er toch wel wat bij voorstellen als men argumenteert dat men tot het deporteren van bevolkingsgroepen overging omdat het nou eenmaal zo liep, omdat het bv. uiterst moeilijk te bepalen was wie vijandig was en wie niet – en niet met het oogpunt ze uit te roeien. (Het lijkt me zeer wel mogelijk dat Ben Gurion bv. dat wel beoogde, maar bewezen is het niet. Bij de Ottomanen idem dito. Maar bij de nazi’s lag het een stuk duidelijker dat er een plan achter stak.) Tegelijkertijd betekent het erkennen van etnische zuivering wat mij betreft wel degelijk dat je toegeeft dat je fout zat. Direct na WOII werden er dan ook verdragen opgesteld die stelden dat zoiets buiten de spelregels valt. Overigens is de manier waarop Frankrijk de Roma groepsgewijs het land uitzet ook niet bepaald in de haak, want in strijd met diezelfde verdragen.

    • admin says:

      In de 18de en 19de eeuw werd, in Europa althans, veelal oorlog gevoerd tegen legers, niet zozeer tegen burgers. In de 17de eeuw was dat nog anders, denk aan Duitsland waar volgens sommigen 25% van de bevolking werd gedood tijdens de Dertigjarige oorlog. Hele steden werden systematisch uitgeroeid, bijv. Maagdenburg. Er zijn zóveel voorbeelden van systematisch geweld tegen burgers (denk ook aan de Albigenzenoorlogen, de kruistochten, noem maar op) vóór en na 1700 en 1900 dat de situatie die jij beschrijft eerder als de uitzondering moet worden beschouwd. Er is volgens mij geen wezenlijk onderscheid tussen ‘ethnische zuivering’ en ‘genocide’. Of je moet wel in heel macabere diepten afdalen. Probeer bijvoorbeeld maar eens te definiëren wat er is gebeurd in de VS, waar Indiaanse volkeren systematisch werden uitgemoord. Of in Atjeh waar het KNIL hele dorpen methodisch afslachtte: ‘genocide’ of ‘ethnische zuivering’? Maakt volgens mij helemaal geen verschil, en al helemaal niet voor de slachtoffers! Zoveel nieuws is er niet op dit gebied. Het probleem bij dit alles is dat er zo nadrukkelijk a-historisch en hodiecentristisch wordt gedacht. Recent verscheen overigens een stuk in Haaretz waarin stond dat op de Wannseeconferentie veel is besproken, maar zeker niet de zgn. Totaaloplossing, dus op de planmatigheid van de massamoord op joden in WO II is wel iets af te dingen.

  3. Joke Mizée says:

    O.k. Maar voor een individueel slachtoffer van dodelijk geweld maakt het óók geen verschil of het moord was of doodslag, maar de samenleving maakt daar wel een punt van. Het is een nogal arbitrair onderscheid, het zegt bv. vrij weinig over het motief, de omstandigheden en machtsverhoudingen, maar toch zegt het planmatigheidsgehalte wel ièts. De tijd dat Indianen veelal werden gedood om de eigen huid te redden zou ik ook minder gauw als genocide bestempelen dan toen ze stelselmatig werden gesteriliseerd e.d. zonder dat ze ook maar 1 vinger tegen iemand hadden opgeheven, maar puur op grond van etniciteit. Hitler schreef trouwens al in 1919 dat alle Joden moesten worden verwijderd: “The final goal must be the uncompromising removal of Jews altogether.” (http://www.guardian.co.uk/world/2011/jun/07/hitler-holocaust-letter-show).

    • admin says:

      In boeken staat van alles en ‘tussen droom en daad staat wetten in de weg, en praktische bezwaren’ (meestal althans). In de periode 1933-1939 (en dat is gedocumenteerd) was er een nauwe samenwerking tussen het nazi-regime en de joodse schaduwregering in het toenmalige Palestina. Zelfs Adolf Eichmann bezocht het ‘heilige land’ in die tijd in het kader van die samenwerking. De uitroeiing van de Indiaanse volkeren in de VS was in veel gevallen planmatig en systematisch, bijvoorbeeld door de distributie van met pokken besmette dekens onder de Indianen. Later in Brazilië werd hetzelfde beproefde procédé toegepast, teneinde Indiaanse volkeren te verwijderen om zodoende land vrij te maken voor wegenaanleg, mijnbouw, landbouw etc. ‘Genocide’ of ‘ethnic cleansing?’ Maakt volgens mij niets uit. De progroms tegen de joden in de jaren 1890 in de Oekraïne: ‘genocide’ of ‘ethnische zuivering?’ En ga zo maar door.

  4. Joke Mizée says:

    Nee, de scheidslijn is niet te trekken, maar er is toch wel zoiets als een continuum dat zich uitstrekt van uit de hand gelopen schermutselingen tot en met een kwaadaardig vernietigingsplan. Het verspreiden van dekens met pokken is duidelijk een geval van opzet.

    Wat wil je met die eerste 3 zinnen suggereren, dat het allemaal enorm mee had kunnen vallen als ze op een geweldloze manier van ze af hadden kunnen komen? Het deporteren van mensen wordt internationaal als een bijzonder kwalijke daad aangemerkt. Dat Eichmann 4 miljoen Joden naar Madagascar wou deporteren vind ik ook stuitender dan wat er gebeurd is in militaire conflictsituaties waarin aan 2 kanten geweld voorkwam (dat is ook vreselijk, maar in zo’n chaos wordt het ‘crime passionel’-element aannemelijk – tenzij er bewijzen zijn die in een andere richting wijzen).

    Volgens het officiële oorlogsrecht moeten soldaten zelfs hun leven riskeren om burgers uit het vijandelijke kamp te beschermen… tja, het zal niet vaak voorkomen.

    • admin says:

      De eerste drie zinnen waren een antwoord op je aanhaling van een Engelse vertaling van Hitler. Inderdaad werkte hij samen met de Zionisten om de joden uit Duitsland weg te krijgen. De Zionisten wilden graag zoveel mogelijk joden uit Duitsland naar Palestina laten komen, maar ze waren wel kieskeurig: ze wilden alleen sterke, gezonde jonge mensen en geen kneusjes. Minstens één keer is een schip met kneusjes (ouderen, zieken en en zo) teruggestuurd naar Duitsland. Waarmee ik wil zeggen dat de uitspraak die je aanhaalde in eerste instantie anders had kunnen uitpakken als de Engelsen en Fransen niet op 3 september 1939 de oorlog aan Duitsland hadden verklaard.

      Inderdaad dat oorlogsrecht dat je aanhaalt is een dode letter. Alleen al de berichtgeving over Afghanistan toont dat aan, om van al die andere oorlogstonelen nog maar te zwijgen. Je mag ook geen huurlingen inzetten, je mag niet martelen, ach, alle regels worden systematisch geschonden… door Nederlands machtigste ‘bondgenoot’ nog wel.

      En deportaties, ook dat is een oud en beproefd recept. De Inca’s deden het, Stalin, de Spanjaarden in Amerika, de VS, de Romeinen, en we zouden nog wel even door kunnen gaan. Enkele decennia geleden de Engelsen nog, die de voltallige bevolking van het eiland Diego García met geweld hebben gedeporteerd. Het eiland moest een militaire basis worden voor hun vrienden in de VS.

      Inderdaad, in oorlogstijd bedrijven doorgaans beide partijen vreselijke daden. Misdaden. Soldaten (dienstplichtigen) moeten dan ook worden gedwongen hun leeftijdgenoten dood te schieten. Dat willen de meesten niet, vandaar dat ze tegenwoordig liever beroepsmilitairen gebruiken voor al die vervelende akkefietjes.

  5. Joke Mizée says:

    Ten eerste komt de detinering in kampen door de nazi’s al ruimschoots neer op deportatie.
    En het gaat erom dat men wilde dat alle Joden uit Duitsland (en liefst het hele continent) zouden verdwijnen, niemand uitgezonderd en met alle mogelijke middelen. Het zionisme had destijds weinig aanhang dus er was weinig animo voor emigratie. De meeste ‘zwakkere’ vluchtelingen werden bovendien ook overal elders geweigerd. Het zou i.i.g. nooit zijn gelukt van de restcategorie af te komen zonder extreme dwang en geweld. Maar, zoals ambtenaar Hitler al stelde: de overheid, de bureaucratie zou de klus klaren. En Eichmann volvoerde het beleid met al z’n consequenties. De wetten stonden niet in de weg….

    Diego Carcía, ja, ik las er laatst over. Ongelofelijk – en niemand die het zag gebeuren. Wat in de geschiedenis vooral vaak gebeurd schijnt te zijn is dat alleen de toplaag van een overwonnen volk naar elders gedwongen werd. Niet dat het dan ‘meevalt’, dat nou ook weer niet. Het heeft een bedoeld ontwrichtend effect en is ook weer heel ‘technisch’ qua uitvoering (en daarmee dus wreed).

    • admin says:

      Wanneer je internering in kampen gelijkstelt met deportatie, zijn heel wat staten schuldig aan een misdaad die vandaag de dag doorgaans vooral de nazi’s wordt aangewreven. Wat te denken van AZC’s? Wat te denken van de deportatie van Molukkers naar Nederland? De lijst gaat héél lang worden lijkt mij. Niks mis mee, maar dan wordt het wel steeds moeilijker de nazi’s te blijven beschouwen als de belichaming van het kwaad tout court.

      Vergis je overigens niet in de emigratie van joden naar Palestina. Tel Aviv (centrum) is helemaal Bauhaus en er was een sterke oriëntatie op Duitsland. In 1948 heeft Israël zijn onafhankelijkheid bevochten met Messerschmitt Bf 109 jagers in de lucht en Duitse vuurwapens in de hand. Ook nadien bleven de banden met Duitsland sterk. Dankzij de zes miljard DMark ‘Wiedergutmachung’ van de Bondsrepubliek na de oorlog kon Israël zich voorspoedig ontwikkelen.

  6. Joke Mizée says:

    “Niks mis mee, maar dan wordt het wel steeds moeilijker de nazi’s te blijven beschouwen als de belichaming van het kwaad tout court.”
    Zo zie ik dat dan ook niet, en ik vind zeker ook dat AZC’s en vooral de detentiecentra mensonterend zijn en veel slachtoffers maken. (We zien daar ook weer diezelfde bureaucratie aan het werk.)

    Je zegt “Vergis je overigens niet in de emigratie van joden naar Palestina.”. Vervolgens noem je voorbeelden van banden tussen de regeringen van Israel en Duitsland, terwijl je mij niet hebt horen ontkennen dat die er waren tussen de zionisten en de nazi’s. Ik zeg juist dat de zionisten weinig aanhang genoten onder joodse mensen in Europa (en elders) – m.n. veel orthodoxen waren juist fel tegenstander van de stichting van een wereldlijke staat. Met propaganda alleen zou het nooit gelukt zijn.

    • admin says:

      Dat is waar. Ik had met getallen moeten komen. Die liepen in de honderdduizenden. In 1933 had Duitsland ca. 600.000 joden. Dus er zijn er relatief veel naar Palestina getrokken. De nazi’s werkten trouwens ook in Duitsland nauw met de Zionisten samen. Er waren bijvoorbeeld speciale kampen waar Zionisten bijeen kwamen onder wat nu de Israëlische vlag is. Indertijd de enige niet-Duitse vlag die op Duitse bodem gehesen mocht worden (afgezien van de vlaggen van de Olympische landen in 1936 en de vlaggen die bij staatsbezoeken werden gehesen). Het wordt duidelijk tijd voor een grondige historische studie naar deze betrekkingen en een overzicht, maar er kleven natuurlijk grote risico’s aan, dus de animo zal wel niet zo groot zijn onder potentiële auteurs.

  7. Joke Mizée says:

    Eichmann volgens zijn biograaf Cesarini: “Nee, laat me je in aIle eerlijkheid zeggen dat als van de 10,3 miljoen joden over wie (de statisticus) Korherr spreekt, zoals we nu weten, als we er 10,3 miljoen had­den vermoord, dan zou ik tevreden zijn. Ik zou zeggen: “Uitstekend. We hebben een vijand uitgeroeid”.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>