Dekolonisatie en rekolonisatie

Na het einde van de Tweede Wereldoorlog in 1945 zagen de Europese koloniale mogendheden zich gedwongen hun koloniën los te laten. Engeland moest zich in 1947 uit India terugtrekken en deed dat snel en zonder bloedvergieten. Nederland probeerde de onafhankelijkheid van ‘Nederlands-Indië’ echter te verhinderen met een enorme troepenmacht en veel geweld, Frankrijk deed hetzelfde in Indochina (1945-1954) en Algerije (1954-1962). Portugal vocht lange tijd verbeten om Angola en Guinee als koloniën te behouden maar het mocht niet baten. In 1975 moest ook Portugal eraan geloven en zijn koloniën opgeven.

De dekolonisatie van Afrika en Azië werd krachtig gesteund door de VS en de Sovjet-Unie. Maar geheel belangeloos was die steun natuurlijk niet. Voor niets gaat de zon op, tenslotte. Met niet aflatende inspanning slaagde vooral de VS erin om in de pas onafhankelijke landen vaste voet aan de grond te krijgen. Hier en daar pikte de Sovjet-Unie een graantje mee.

Zo verkreeg de VS geleidelijk een soort neokoloniaal rijk, waarbij de macht schijnbaar op indirecte wijze werd uitgeoefend. Een soort ‘indirect rule’ zoals de Engelsen in India hadden en de Nederlanders in Insulinde.

Lange tijd bemoeide de VS zich niet met Afrika, maar liet de Fransen en Engelsen er de vrije hand. Vooral de Fransen konden daardoor lange tijd een soort informeel koloniaal rijk in hun voormalige koloniën handhaven.

Dat is nu afgelopen. De VS nemen nu zelf de touwtjes in handen. In 2011 veroverden zij Libië, nadat ze eerder al in Ruanda na een geënsceneerde holocaust een neokoloniaal bruggehoofd hadden gevestigd. In Somalië liepen de VS lelijke klappen op, maar ze slaagden erin het zuiden van Soedan af te splitsen, ‘onafhankelijk’ te maken en toe te voegen aan hun imperium.

Nu is blijkbaar Oeganda aan de beurt. Alles wordt uit de kast getrokken, tot zelfs derderangs Hollywoodactrices die op hun retour zijn, om de publieke opinie te bewerken. Er moet immers draagvlak worden gecreëerd voor een militaire interventie. Op humanitaire gronden uiteraard. We zijn getuige van de rekolonisatie van Afrika. Die van Azië is al ingezet met de bezetting van Afghanistan in 2001.

De ironie van dit alles is dat de VS het allemaal niet alleen af kunnen. Ze zijn aangewezen op de steun van Engeland, Frankrijk, België, Nederland, Denemarken, Duitsland, Italië en Spanje. Landen die ooit zelf een koloniaal rijk hadden dat ze mede onder druk van de VS moesten opgeven.

This entry was posted in Domheden, Drieste acties, Gelijkenissen, Overpeinzingen, Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

10 Responses to Dekolonisatie en rekolonisatie

  1. Reine jRagolo says:

    Keur je het goed wat de VS doet?

    • admin says:

      Kolonisatie is nooit een goede zaak, is altijd gewelddadig en leidt uiteindelijk tot geweldsescalatie. Voorbeelden te over.

  2. Reine jRagolo says:

    Kom dan maar met voorstellen om al die gruwelijke dictaturen omver te werpen.
    Leidzaam afwachten en hopen op een wondertje daar ben ik wel van genezen.

    • admin says:

      U bedoelt een gruwelijke dictatuur zoals de VS, waar de president zichzelf het recht toemeet iedereen uit de weg te ruimen die hij maar wil? En die in het buitenland dagelijks slachtingen aanricht onder de burgerbevolking. Waar demonstreren sinds vorige week verboden is en waar je onherroepelijk de cel in gaat als je in de buurt van Obama of welke gezagsdrager dan ook iets roept (ongeveer zoals de damschreeuwer). Waar spijkerharde censuur heerst, verkiezingsfraude routine is en waar tientallen miljoen kinderen honger lijden. ALs ergens interventie zou moeten plaatsvinden (volgens uw eigen redenering, niet de mijne) dan is het wel in de schurkenstaat VS, met oorlogsmisdadigers (volgens de normen en beginselen van Neurenberg) als president.

      Maar geen enkel land heeft het recht, en al helemaal niet de plicht om orde op zaken te stellen buiten de eigen grenzen. Dat leidt alleen maar tot chaos en ellende. Dan vindt u de Duitse inval in Polen in 1939 dus ook in orde. En de Duitse inval in Nederland van 1940. Volgens Duitse normen was de toenmalige Nederlandse regering immers een gevaar voor Duitsland. En dat gescherm met het woord ‘dictatuur’ leidt ook nergens toe.

    • Alsof je niet weet wie die dictatoren daar in eerste plaats zetten.

  3. Reine jRagolo says:

    Je loopt om de hete brei heen.
    Vergelijken met Nazi-Duitsland is goedkoop en vergelijken met Nazi’s is not-done.
    Hoe hadden die vreselijke Saddam en Kadaffi ooit verdreven kunnen worden zonder
    de bommen van de geallieerden? In ieder geval niet door veto’s van de Russen.

    • admin says:

      U vergist zich deerlijk. Ik raak de kern van de zaak waar anderen juist voor weglopen met argumenten als ‘not done’. Het gaat hier om principes. Wie een voorstander is van militaire interventie kan ipso facto niet achteraf gaan lopen kankeren op de nazi’s.

      De ‘geallieerden’ is een concept uit de Tweede Wereldoorlog dat niet meer geldig is. Waarom moesten Saddam Hoessein en Gadaffi weg? Op wiens gezag? Wie bepaalt dat soort dingen. De VS? De Telegraaf, de NRC? Clingendael? De Paus? Reine? Wie, o zeg mij wie.

      En wat is de maximumprijs? Zogenaamd vermoordden Saddam Hoessein en Gadaffi ‘hun eigen bevolking’. Maar mogen de VS en de NATO dan wel de mensen daar vermoorden om die lui weg te krijgen? Die redenering is toch niet vol te houden? Als u moorden niet goed vindt, waarom vind u het dan blijkbaar in orde als Obama en Sarkozy mensen afslachten? U lijkt wel een racist, een neokoloniaal!

  4. Reine,

    Niet. Gewoon die landen met rust laten. Je zei het al eerder op mijn blog, 20 miljoen onder de armoede grens. Met het defensiebudget kunnen ze tig 20 miljoen arme mensen in eigen land helpen.

  5. Reine jRagolo says:

    Ik zie het als mijn taak als wereldburger om mijn steentje bij te dragen om de Kadaffi’s en de Saddam Hoeseinen te verjagen.
    Ik dus.

    • admin says:

      Dank voor dit eerlijke antwoord. Dat steentje wordt sowieso al bijgedragen doordat u belasting betaalt. Het gaat dus alleen om politici in de ‘Derde Wereld’, net als in de hoogtijdagen van het kolonialisme. Toen waren er ook dwingende redenen om in die streken te keer gedaan. Toen gebeurde het in het belang van de ‘beschaving’. Toen ging het, net als nu, in wezen om in Afrika, Azië en Latijns-Amerika te roven en te plunderen en de mensen tot slaaf te maken.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>