Sacharof en andere dissidenten

Herinnert u zich Andrei Sacharof nog, de Sovjet-atoomgeleerde die zich in zijn nadagen ontpopte tot dissident? In het ‘Westen’ was iedereen verrukt over deze man, die het bestond om de Sovjetregering uit te dagen met pleidooien voor mensenrechten en vrede. In 1975 kreeg Sacharof de Nobelprijs voor de vrede. Later werd hij opgepakt en uit Moskou verbannen naar een stad in het binnenland. Sacharof werd niet, zoals sommige andere dissidenten, gedwongen opgenomen en een psychiatrische inrichting en platgespoten. Dat nog net niet.

In die tijd heerste in het ‘Westen’ duidelijk meer vrijheid dan in de Sovjet-Unie en haar satellietstaten in Oost-Europa. Inmiddels is de Berlijnse Muur neergehaald en het ‘reëel bestaande socialisme’ opgedoekt. Goed voor de vrijheid zou je denken.

Maar is dat wel zo?

Wie in Nederland de politieke correctheid negeert, volhardt in een afwijkende mening en de hoon en publieke vernedering weet te trotseren, wacht een onzeker lot. Het is één ding om te worden uitgekreten voor ‘complotdenker’ maar iets heel anders om in een kerker te worden geduwd op grond van buitenproportionele aanklachten (trumped up charges zoals ze in het Engels zeggen). Daarnaast kun je in in Nederland ook worden vermoord vanwege je mening.

Dat laatste is de journalist (of zoals de staatsmedia het moeten formuleren ‘publicist’) Micha Kat nog niet overkomen. Maar hij is in ieder geval wel al opgepakt en weggestopt in de goelag der Lage Landen, een GGZ-afdeling in Delft. Kat ageert al jaren tegen ernstige misstanden in de Nederlandse staat, ambtenarij en rechtspraak. Ook fraude in de financiële sector en de corrupte praktijken in de journalistiek neemt hij op de korrel. Daarmee maak je geen vrienden. Niettemin: Kat heeft dan wel haar op de tanden, maar is verder een volstrekt vredelievende man die werkelijk geen vlieg kwaad doet.

Kat is wel de laatste, maar zeker niet de enige Nederlandse dissident die het slachtoffer is geworden van de kwaadaardige toorn van de staat en zijn ambtenaren: Fred Spijkers, Robert Hörchner, Sietze Planting, Gepke de Leef, Erwin Lensink, Joke Kaviaar, de lijst wordt langer en langer.

Je zou bijna zeggen dat Nederland steeds meer op de Sovjet-Unie is gaan lijken. Ooit was de repressie iets van de andere kant van de Muur. Nu die muur weg is heeft de repressie zich uitgebreid. Jammer dat die Muur is afgebroken, zou je bijna denken.

This entry was posted in Domheden, Drieste acties, Overpeinzingen and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Sacharof en andere dissidenten

  1. Reine jRagolo says:

    Was Sacharov dan ook een crimineel?

    • admin says:

      Volgens de Sovjet-wet wel. Net als in Nederland sinds het Pikmeerarrest: du moment dat de overheid willens en wetens de wet systematisch breekt, verliest de term crimineel feitelijk zijn oorspronkelijke betekenis.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>