Bevrijd door het Rode Leger

Wie alle gegevens op een rijtje zet en zijn gedachten er eens over laat gaan, kan niet anders dan concluderen dat wat in Nederland en het ‘Westen’ over de Tweede Wereldoorlog wordt verteld, vaak niet strookt met de waarheid. Neem nu de overwinning op Nazi-Duitsland. Wie afgaat op wat hij op school heeft geleerd, op de films van Steven Spielberg en op wat hij nog vrijwel dagelijks te zien krijgt op History Channel, zou denken dat Duitsland door de VS en Engeland op de knieën is gedwongen en dat Nederland dus is bevrijd door de Canadezen en de ‘Amerikanen.’

De waarheid is echter toch een beetje anders. De harde cijfers wijzen uit dat het de Sovjet-Unie was, geleid door Stalin, die in feite het pleit in de Europese oorlog heeft beslecht. De Britse historicus Norman Davies (Europe at War 1939-1945. No Simple Victory, 2006, Nederlandse vertaling: Europa in Oorlog 1939-1945, Utrecht: Spectrum 2007) heeft het omstandig en met een karrevracht aan bewijs en argumenten uit de doeken gedaan.

Neem bijvoorbeeld de inzet van militaire mankracht, uitgedrukt in manmaanden. Van het totaal van 452 miljoen manmaanden in Europa valt meer dan 91% toe aan het Oostfront in de periode 1941 tot aan de val van Berlijn in 1945. Ongeveer 3,5% valt toe aan de strijd op het Westelijk front (juni 1944-mei 1945). De veldtochten in Noord-Afrika en de Italiaanse veldtocht (zomer 1943-1945) kostten beide ca. 1% en de Blitzkrieg in het Westen (mei-juni 1940) ca. 2%, evenals de Winteroorlog tussen de Sovjet-Unie en Finland.

In 1945 telde het Rode Leger 12 miljoen man. De VS hadden toen in Europa 3,5 miljoen man en de Engelsen 2 miljoen soldaten. Daartegenover konden de Duitsers slechts ruim 6 miljoen man in het veld brengen. Het allerzwaarst waren de gevechten aan het Oostfront, waar de Duitsers uiterst taaie weerstand boden. Slechts incidenteel vochten zij in het Westen zo hard en verbeten terug: eigenlijk alleen in Normandië en tijdens het Ardennenoffensief. Wie iets meer wil weten over de gevechten aan het Oostfront in de laatste fase, doet er goed aan de lezenswaardige mémoires van de Sovjetmaarschalk Valeri Tsjoeikof te lezen. Hij was erbij vanaf de Slag om Stalingrad (1942-43) tot de Val van Berlijn.

De terreurbombardementen door de RAF en de USAAF op Duitse steden hebben tenslotte ook een rol gespeeld, maar met luchtbombardementen alleen is geen enkele oorlog te winnen. Het terrein moet uiteindelijk daadwerkelijk worden veroverd en bezet. Door soldaten. ‘Boots on the ground,’ zoals VS-generaals het zo martiaal uitdrukken. Daarom is het eigenlijk het Rode leger dat de Nazi’s heeft verslagen. De cijfers spreken duidelijke taal.

Het is wel ten koste gegaan van 11 miljoen militaire doden aan Sovjetzijde. In de hele oorlog in Europa vielen aan Britse zijde 144.000 militaire doden, bij de VS 143.000.

De prijs is hoog geweest en de vreugde aan Sovjetzijde begrijpelijk. Geen wonder dat de overwinning op Nazi-Duitsland ook nu nog de belangrijkste seculiere feestdag is in Rusland. Wel jammer dat hun overwinning in het ‘Westen’ nauwelijks wordt onderkend, laat staan erkend.

In 1944 en 1945 zijn soldaten van de VS, Canada en Groot-Brittannië Nederland binnengetrokken en hebben de Duitsers verdreven. Maar dat konden zij alleen maar omdat het Rode Leger de Duitsers aan het Oostfront in veldslag na veldslag ervan langs gaf en terugdrong.

De Tweede Wereldoorlog is voor 90% uitgevochten in het Oosten, een titanenstrijd waarin het Rode Leger de Wehrmacht en de Waffen-SS vernietigend heeft verslagen. Daarbij moet niet uit het oog worden verloren dat volgens de Israëlische militair-historicus Omer Bartov de Duitse legers aan het Oostfront de beste en meest efficiënte waren die de wereld ooit heeft gezien.

Stalins Rode Leger is de werkelijke overwinnaar van de Tweede Wereldoorlog. De films van Spielberg en de documentaires van History Channel ten spijt.

This entry was posted in Het ligt toch anders, Overpeinzingen and tagged , , , . Bookmark the permalink.

13 Responses to Bevrijd door het Rode Leger

  1. Reine jRagolo says:

    De films van van Spielberg cs. zijn historisch redelijk juist.
    Het is algemeen bekend dat Hitler op 2 a 3 fronten moest vechten.
    Stalin was succesvol. Maar als zijn generaals de opdracht niet haalden werden ze geëxecuteerd. Stalin was er alles aan gelegen om Berlijn als eerste in te nemen.
    Dit is dan ook een belangrijke verklaring voor de 11 miljoen doden.
    Al met al : Van das ostfront nicht neues.

    • admin says:

      De films van Spielberg zijn historisch ongeveer even betrouwbaar als de geschriften van Cees Fasseur. Dat van de executie van generaals is niet juist. De Sovjet-Unie had om verschillende redenen veel doden: een van de redenen was vaak gebrekkige luchtsteun, bijvoorbeeld omdat de troepen zo snel oprukten dat de vliegvelden niet bijtijds mee konden verhuizen. Ook werden strafbataljons ingezet, die zich op de vijand stuk mochten lopen. De Duitsers van hun kant fusilleerden soldaten (zowel bij SS als Wehrmacht) rigoureus en voor vergrijpen waarvoor in vergelijkbare situaties bij de Angelsaksers niet werd gefusilleerd: bijvoorbeeld iemand die zichzelf verminkte door opzettelijk in zijn eigen voet te schieten. Insgesamt werden aan het Oostfront minstens 60.000 Duitse militairen geëxecuteerd. De discipline aan Duitse kant was minstens zo streng, zo niet strenger dan die in het Rode Leger.

      • Reine jRagolo says:

        Wat betreft de executie van generaals verwijs ik je voorlopig
        naar het historisch dagblad 8/2009 artikel slag om Stalingrad.
        Ik heb mijn relevante biografie van Hitler momenteel niet in bezit.

        • admin says:

          In het Rode Leger werd bij het straffen geen systematisch onderscheid gemaakt tussen officieren en soldaten, zoals in zoveel andere legers. Verder zijn over het Rode Leger veel Indianenverhalen in omloop. Maar dat Stalin er niet voor terugdeinsde, mensen die hem niet bevielen te laten liquideren, is een feit.

          Maar hier gaat het vooral om de historische betrouwbaarheid van Hollywood, waar vriend Spielberg deel van uitmaakt. Een groot deel van de doden aan Sovjetzijde komt overigens voor rekening van de Duitsers: veel Rode soldaten krepeerden in Stalags en de Duitsers waren wel de beste soldaten en schoten er aan het front al veel overhoop.

  2. Bert Ernste says:

    De films van Spielberg en andere Amerikaanse films mogen historisch vrij juist zijn, maar Amerikaanse films laten wel (door de bank genomen) de bijdrage van de Soviet Unie aan de bevrijding van Europa weg. Al met al krijgen we inderdaad een vertekend beeld.

  3. Joke Mizée says:

    @admin: Weet je trouwens ook wat van de controverse tussen Stalin en Trotski in de jaren ’30, wat een ander of i.i.g. helderder licht op de kwestie kan doen schijnen? Kennelijk wilde Trotski de Duitse/Europese arbeiderspartijen steunen in hun strijd tegen het fascisme, maar dat kwam hem op het verwijt van ‘sociaal fascisme’ te staan (want samenwerking met sociaaldemocraten was not done). Evenzo kan men Stalin antirevolutionaire motieven verwijten (dus dat hij er niet aan moest denken dat er in Europa een concurrerende revolutie zou plaatsvinden). Acht je het aannemelijk dat dat zijn gedachten erbij waren?

    • admin says:

      Volkomen. Trotski wilde de revolutie exporteren, Stalin wilde die beperken tot één land. Dat was een van de belangrijkste aanleidingen tot hun ruzie. Ik ben het overigens wel eens mat Stalins kenschets van de sociaaldemocratie! Kijk maar welke partijen vooral achter de aanval op Joegoslavië stonden in 1999…

      • Reine jRagolo says:

        Als je het goed beschouwd is Stalin dus een van de grootste weldoeners aller tijden.

  4. Joke Mizée says:

    Ja, die SPD dat was dieptriest. Ook de KPD vond het maar een vies voorstel (http://en.wikipedia.org/wiki/Social_fascism). Kennelijk kwam het bij niemand op om niet de leiders, maar de leden in de discussie te betrekken.

    Ik denk dat Trotski best een goeie vent was, maar trotskisten zijn gewoon leninisten. Ook hebben de sukkels heel wat stalinistische propaganda voor zoete koek geslikt. Tot op de dag van vandaag geloven ze dat de nazi’s de Rijksdag in brand hebben gestoken.

    • Reine jRagolo says:

      Wie hebben dan al die brandhaarden aangestoken? Marinus van der Lubbe in z’n eentje?

  5. Joke Mizée says:

    Ja, geheel volgens zijn eigen getuigenis. Al snel kwamen de stalinisten echter op de proppen met het zgn. Bruinboek, waarin Marinus en zijn verhaal in een twijfelachtig licht werden gesteld en dat is – Q.E.D. – zeer hardnekkig spul. Zoals gezegd had Stalin een antirevolutionaire agenda. Willy Münzenberg, de uitgever/redacteur, stond op de loonlijst van de Internationale, waar Stalin op dat moment de scepter zwaaide.

  6. pyter says:

    De gangbare verhalen over de tweede wereldoorlog, verloop en oorzaken, zijn grotendeels leugens, de overwinnaarsversie.
    Er zijn voldoende boeken die een heel ander verhaal vertellen, maar die worden weggezet als ‘revisionistisch’, of als ‘rechts’.
    Het kan natuurlijk niet zo zijn dat Roosevelt de hoofdaanstichter van de tweede wereldoorlog was, toch toch tonen boeken als van Harry Elmer Barnes, Beard, Bavendamm, Flynn, Sherwood, Glaser, Newman, Musial, dat voldoende aan.
    Juist is dat het Russische volk het meeste bloed van zichzelf deed vloeien, maar zonder de VS wapens, munitie, voedsel, vliegtuigen, tanks, vrachtauto’s etc. zou Stalin geen kans hebben gehad.
    De VS had relatief het lachwekkende aantal doden van een 250.000.
    Wie wil weten waarom Roosevelt met Stalin samenwerkte vindt het antwoord in het boek van Horace Meyer Kallen uit 1921.
    Dat verklaart ook waarom Roosevelt O Europa weggaf aan Stalin, en Roosevelt Eisenhower opdracht gaf Praag niet te veroveren, en de VS opmars te vertragen zodat het Rode Leger Berlijn kon innemen.
    In 1948, de Berlijn blokkade, werd de grote vergissing duidelijk.
    Het grapje had toen een 60 miljoen levens gekost, waaronder 10 tot 14 miljoen Duitse.
    Churchill voorzag wat er zou gebeuren, daarom poogde hij tot op het laatst de invasie op de Balkan te doen plaatsvinden.
    Maar toen was hij al lang de loopjongen van Roosevelt.
    We zien aan 11 sept waar propaganda toe in staat is.
    Met Pearl Harbour was het niet anders, ondanks dat daar een republikeins minderheidsrapport over is, wat er niet om liegt.
    Het vermoorden door bombardementen van Duitse burgers was overigens geen succes, op z’n best was de schade voor Duitsland even groot als voor de Britten, de laatsten verloren een groot deel van hun hoog opgeleiden.
    Dit wordt gezien als één van de oorzaken van de ondergang van Groot Brittannië, zie het boel van Solly Zuckermann.
    Het is uiterst ironisch dat Berlijn nu de hoofdstad van Europa is, wat Hitler’s streven was.

  7. timmerark says:

    Wel juist, ook onvolkomen.

    Om te beginnen vergeet je gemakshalve het niet aanvalsverdrag, waar Stalin wel degelijk op rekende. Toch een misselijk smaakje kun je hier aan overhouden, net als de bezetting van Polen door Stalin.

    Je vergeet dat de Britse marine, en de luchtmacht (!)het, tot Hitler de USSR aanviel, alleen vochten tegen de Nazi’s, tot half 1941.

    Je vergeet de steun die de USSR van met name de VS ontvingen, veel ten koste van vele burger (koopvaardij) doden.

    Je vergeet ook dat zowel de Britten als de Amerikanen ook nog een andere oorlog hadden, namelijk die tegen Japan.

    Feiten uit hun verband rukken, noem ik dit.

    Groeten.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>