Persoorlog

In de VS hebben ze ervaring met de manipulatie van de pers in tijden van oorlog. De oorlog van 1898 tegen Spanje, om te voorkomen dat Cuba op eigen kracht zijn onafhankelijkheid zou verwerven, werd ontketend met hulp van de kranten New York World (van Joseph Pulitzer, die van de prijs) en de New York Journal (van William Randolph Hearst).

Toen ging het nog om het bespelen van de publieke opinie in de VS zelf. Maar het ging ook toen om een oorlog tegen een zwakke tegenstander, met als doel kolonisatie c.q. definitieve invloed.

Na ruim een eeuw, waarin zowel de technische mogelijkheden als de macht van de VS geducht zijn ontwikkeld, wordt een oorlog voorbereid door in een ander land de audiovisuele media te kapen.

Daarvoor kun je in technisch opzicht alleen maar respect hebben. Maar het is natuurlijk wel een kolossale misdaad die hier wordt voorbereid.

This entry was posted in Drieste acties, massamoord, Overpeinzingen and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Persoorlog

  1. En nog steeds claimen mensen dat we in een democratie leven. Zie hier hoe democratische waardes plaatsmaken voor geopolitieke waardes. Net als dat we twee keer nee hebben gestemd tegen de Europese grondwet maar het toch rechtsom door onze strot hebben gekregen. Geluk voor de wereldleiders dat de wereld vol zit makke schapen. Hoe anders hadden ze ooit zoveel macht kunnen vergaren.

  2. Reine jRagolo says:

    Cuba had een van de 51 staten kunnen zijn van de grootste democratie op aarde.
    In werkelijkheid leven vrijwel alle Cubanen al dik 50 jaar nodeloos in bittere armoede onder het juk van een familie die roept dat ze de verheffing van het wereldproletariaat nastreeft.

    • admin says:

      De ‘grootste democratie op aarde’ is bij mijn weten nog altijd India, als we het begrip democratie heel losjes mogen definiëren. De Cubanen kunnen goed zien hoe het hun zou zijn vergaan als ze zich hadden laten inlijven. In Puerto Rico zijn de dubieuze zegeningen van de VS goed zichtbaar en ik ken geen Portorikanen die tevreden zijn met hun politieke situatie. Wie nog gelooft in de democratie in de VS, raad ik aan Tocqueville te lezen, vooral zijn voorspellingen, alsmede het onthutsende boek van Michael Parenti: Democracy for the Few.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>