En ook niet aan Oxfamnovib en al die andere toko’s

Geld geven aan ‘ontwikkelingssamenwerking’ is, zeker in een tijd waarin het juk van de dictatuur nog een stukje zwaarder op de nek van de Europese burger komt te rusten, een heel slecht idee. Goed was het vermoedelijk nooit helemaal. Neem nu Novib, tegenwoordig opererend onder de naam Oxfamnovib (‘ambassadeurs van het zelfdoen’), maar nog altijd een bolwerk van politiek correct denken en omgekeerde discriminatie. (Het hele idee van ontwikkelingshulp, een hoeksteen van de zieligheidsindustrie, is immers a priori discriminatoir).

Ooit werd de Novib geleid door arrivisten als Max van den Bergh en Ad Melkert. Beiden logeerden op hun frequente buitenlandse reizen voor de organisatie steevast in vijfsterrenhotels, lieten zich per limousine met airco overal in de Derde Wereld rondrijden, aten luxueus en reisden uiteraard business class. Daarvoor moesten de vrijwillige collectanten van de Novib in storm en regen heel wat keertjes aanbellen. Het geld werd heus niet alleen besteed aan gouden badkranen voor potentaten in verre landen, maar ook aan het comfort van de Novib-bestuurders en -medewerkers.

Blijkbaar leidt hulp aan de onderontwikkelde gebieden, aan door rampen getroffen delen van de Derde Wereld, heel vaak tot gesjoemel en corruptie. Neem nu Haïti, dat ruim twee jaar geleden werd getroffen door een aardbeving. De Nederlandse bevolking deed een flinke duit in het collectezakje, evenals veel andere barmhartigen in de rest van de wereld. Geld voor de arme Haïtianen.

Wat is er in de afgelopen jaren met dat geld gebeurd? Nou, er werden onder andere luxe-hotels van gebouwd. Vijfsterrenhotels, met luxewinkels. Verder is er nog niet veel gedaan.

De volgende keer dat ze u weer lastigvallen met jammerverhalen over rampspoed in verre, arme landen: gewoon doorlopen of de deur dichtdoen. Vooral niets geven!

This entry was posted in Overpeinzingen and tagged , , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to En ook niet aan Oxfamnovib en al die andere toko’s

  1. reinejragolo says:

    Ik loop toch liever een avondje met een collectebus in de regen dan dat ik een voedselvergiftiging riskeer in een “minder” hotel in de tropen.

    • admin says:

      Dan ligt er een taak voor u weggelegd bij Oxfamnovib. De beloning bestaat vooral uit een intens gevoel van satisfactie. Succes met uw sollicitatie!

    • von stauffenberg says:

      Waarom doet u zo moeilijk heer Ragolo? Geeft u zich uit voor collectant voor wat dan ook en geniet van een luxe vakantie in de tropen!

      • von stauffenberg says:

        En na uw welverdiende rust kunt u wellicht solliciteren bij Amnesty International, afdeling oorlogspropaganda, zodat u zich ook politiek kunt uitleven.

  2. reinejragolo says:

    Beste Klaus,
    Ik ga niet naar de tropen. Dat laat ik gaarne over aan sterke mensen die beter
    bestand zijn tegen de moeilijke werk- en leefomstandigheden daar.
    Laat mij hier maar collecteren in de regen.

  3. timmerark says:

    Niet alleen Pim Fortuyn en Theo van Gogh zijn door de Nederlandse Geheime Dienst vermoord (Engels)

    Noot: Voor deze tekst in het Engels, waarvan de inleiding door Slobodan Mitric zelf is geschreven, geldt ook wat ik voor de vorige Open Brief aan de Advocaat en Arts van Slobodan Mitric op deze site in het Engels geschreven heb. Omdat alle pogingen zijn benarde situatie bekend te maken en vragen om hulp aan mensenrechten activisten, journalisten, advocaten, politici etc. hier te lande tot nut toe te vergeefs zijn gebleken, leek de enige nog gangbare weg om brandbrieven in het Engels te schrijven en die vooral aan mogelijke hulpverleners in het buitenland te sturen.

    NOT ONLY PIM FORTUYN AND THEO VAN GOGH WERE MURDERED BY THE DUTCH SECRET SERVICE

    Amsterdam, June 16 – In December 1985, an article appeared “Amnesty in the Can” in the Dutch Journal of Amnesty International “Wordt Vervolgd” (To be Continued) about murders committed by the Dutch Secret Service BVD in prisons. Hundreds of such murders were committed by the BVD and later by its successor the AIVD. What follows is an example what happens if you dare bring these cases out into the open.
    Slobodan Mitric was at that time the national president of the Association of Foreign Inmates on Dutch Territory and gathered information about rumors that the BVD had murdered a number of inmates in such a way that it looked like suicide…
    Many guards were prepared to testify behind closed doors about these gruesome murders. After this article appeared, Mitric was locked up in solitary confinement and the Dutch state attempted to deport him to the (former) Yugoslavia. The man who gave this information to Amnesty International was attacked with the intent to kill him. But in self-defense he killed his assailant and he was later judged to be not guilty. This case concerning the BVD murders in Dutch prisons has until this day been swept under the carpet.

    Here follows a translation of the said article that was reprinted on p. 88 in the Journal published in Amsterdam by Slobodan Mitric “The Serbian Army”, Nr. 11 dated September 21 under the title AMNSTY IN DE BAJES
    (zie https://acrobat.com/#d=e8B4NUNGQh*c5yvqwsC4tA)

    Amnesty in the Can

    Ill at ease, some twenty members of Amnesty groups from Amsterdam, [nearby villages of] Duivendrecht and Diemen walk through the seemingly endless corridor of the Bijlmer Prison, discover more and more camera’s attached to the wall and are startled by the voices from the ceiling of the only centrally operated lifts. After years of writing to inmates and prison directors now a personal confrontation with a House of Detention. And even though this Amsterdam Prison cannot be compared to a prison in Chile or The Philippines, it is clearly a penal institution.

    Jan Nieuwenhuis

    The goal of the walk is the last of the six towers in the Bijlmer House of Detention The Way (contrary to what many people think, only the Women’s Tower is a prison, the others are Houses of Detention). In The Way the Board of Inmates organized on November 8 an information day about Amnesty. The 120 inmates housed in this tower could get acquainted with the work and goals of Amnesty through a lecture, performances by two theater groups and at the end a concert by the Chilean singer Luis Aravena.

    Drinks
    ‘It took a lot of efforts to organize this day’, says Steve H.’ President of the Board of Inmates, ‘but we are the first prison that managed to get Amnesty within its walls. You have to approach the directorate with concrete plans; otherwise you have no chance to succeed. And even if you have everything on paper, there is little enthusiasm; they are very scared to cause trouble. Everything is done to demotivate you. All the drinks have to be paid by the inmates – we only earn 30 Guilders per week – you want to be able to offer your guests something!’
    ‘Why we chose Amnesty as subject for this day? When I was still free, I made contact in my profession as social worker with theater groups of Amnesty and that made me enthusiastic.’
    The theater groups also perform on this day in the sports hall in an atmosphere that reminds one of a crowded filial of The Happy Family, an important role. Both groups succeed in totally different ways – the group from Woerden playful and still searching for dramatic form, the one from Purmerend more traditional and very solid – to interest a hall filled with not exactly the easiest public in the Netherlands. Judged from the reactions of the inmates, it seemed that several times a recognizable situation was enacted,

    Petition
    For some inmates it is a disappointment that Amnesty cannot do something about specific complaints. One cannot expect that the mandate of Amnesty after half a day is clear to everyone. At the end of the day, when most inmates are wearing an Amnesty button, Steve H. offers a petition on behalf of the Association of Foreign Inmates on Dutch Territory to Amnesty representative Yvonne Nederpel. In this petition, drawn up by Slobodan M., better known as Karate Bob, attention is requested for a number of – according to this association – dubious suicides in Dutch prisons and houses of detention.

    Trefwoorden: Karate Bob, Slobodan Mitric, Theo van Gogh, Nederlandse geheime dienst, Pim Fortuyn

    Geplaatst door Willehalm op 18/06/2012

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>