Ons Libië

Na de verovering vorig jaar van Libië door de VS en de NATO, is Libië ook een beetje van ons. En dat schept bepaalde verantwoordelijkheden. Zoveel is er au fond niet veranderd sinds de hoogtijdagen van het kolonialisme, zo’n honderd jaar geleden. Wij dragen nog altijd die White Man’s Burden, wij hebben nog altijd een mission civilisatrice, want adel verplicht nu eenmaal. Je mag dan wel de baas zijn in een land met lichtgetinte mensen, maar je mag die rol tegenwoordig niet meer al te opvallend spelen. Je moet de mensen in je koloniën wel de indruk geven dat zij het zelf voor het zeggen hebben.

Uit de tijd dat Indië nog van ons was, weten wij dat zoiets echt noodzakelijk is, anders ben je binnen de kortste keren je positie weer kwijt. Je moet ervoor zorgen dat de ‘leiders’ die in de kolonie boven komen drijven, wel toegewijd zijn aan de koloniale bazen. Je moet dus zo iemand vinden als die Karzai van Afghanistan. Vooral geen Soekarno, want die gaat teveel zijn eigen gang. Ook moet je verkiezingen organiseren, waarbij je natuurlijk nauwlettend erop moet toezien dat er geen ‘verkeerde’ partijen meedoen.

Ziedaar de achtergrond van de recente verkiezingen in Libië. Dat het om getructe verkiezingen gaat, dus geen echte democratische verkiezingen, valt af te leiden uit de opvallend zuinige aandacht in de ‘Westerse’ media.

Voor een grondige analyse van de Libische verkiezingen, zie het artikel van Jean Shaoul en Chris Marsden

This entry was posted in Overpeinzingen and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>