De bedriegers van Amnesty International en Human Rights Watch (1)

De Nederlandse afdeling van Amnesty International heeft 280.000 leden, bijna 10% van het wereldtotaal. Nederlanders lopen blijkbaar warm voor mensenrechten en zetten zich actief in voor een betere wereld. “Amnesty International probeert doorde inzet van actie, lobby, bewustwording en samenwerking de mensenrechten overal te bevorderen. Doordat Amnesty voor haar onderzoek, lobby en acties geen geld aanneemt van overheden om zo onafhankelijk en betrouwbaar te blijven.” Dat staat op de site van Amnesty International Nederland en dat klinkt fantastisch. Amnesty bevordert de mensenrechten overal en is onafhankelijk en betrouwbaar.

John Dalhuisen, Directeur van Amnesty International’s Europe and Central Asia Programme, verscheen onlangs nog in de pers met alarmerende berichten over de behandeling van asielzoekers in Griekenland. Mensonterend, noemde John Dalhuisen het. “De Nobelprijs is de Europese Unie, gezien de huidige situatie in Griekenland, onwaardig” voegde hij er nog aan toe. Ook over Rusland maakt John Dalhuisen zich ernstige zorgen. De regering Poetin probeert uit alle macht de binnenlandse oppositie de mond te snoeren en NGO’s het leven zuur te maken. Allerlei wetten worden uitgevaardigd, waarmee op het eerste gezicht niets mis mee is, maar die in feite zijn bedoeld om de macht van Poetin en de staat te vergroten. Allemaal wetten die leiden tot “inperking van de vrijheid van meningsuiting.” Zoals de voorgestelde nieuwe wet op godslastering, die de vrijheid van meningsuiting op “ontoelaatbare” wijze beperkt. Maar ook de spionagewet. “Demonstraties worden geregeld verboden of onrechtmatig uiteengedreven,” aldus de site van Amnesty. Het is heel erg wat er in Rusland gebeurt en daarom spreekt Amnesty van de “heksenjacht van President Poetin.”

Zouden ze bij Amnesty wel weten dat wat in Rusland niet mag, ook in Nederland is verboden? Dat je in Nederland, net als in Rusland, ook wegens laster de bak ingaat? Zoals Micha Kat die onlangs nog vier maanden in hechtenis heeft gezeten en dat nog wel zonder veroordeling? Zouden ze bij Amnesty weten dat je wegens majesteitsschennis voor langere tijd achter de tralies kunt verdwijnen? Met een vonnis, uitgesproken door een “onafhankelijke” rechter die onder een portret zit van het staatshoofd? En dat ook in Nederland demonstraties geregeld worden verboden of uiteengedreven? Het is zelfs nog erger, want in Den Haag mag de politie gewoon mensen oppakken die met zijn tweeën lopen, dat is namelijk al een “illegale demonstratie!” En bij de troonswisseling straks mag je niet in witte kleren op de Dam verschijnen, want dat is al een demonstratie. Mij is niet bekend dat Poetin het dragen van bepaalde kleuren verbiedt! Vergeleken bij een land waar dat allemaal zomaar kan, lijkt Rusland mij een baken van vrijheid!

Waarom maakt Amnesty zich druk om de drie vrouwen van Pussy Riot, maar wordt met geen woord gesproken over Erwin Lensink? Waarom zich druk maken over Boris Nemtsof die demonstreert en zomaar wordt opgepakt, en niet over Micha Kat die ook zomaar ineens wordt opgepakt?

Diederik de Bruijn van de afdeling persvoorlichting van Amnesty Nederland denkt dat hij het helder kan uitleggen: “de heer Lensink (wordt) verdacht van stalking van een vrouw die daarvan aangifte heeft gedaan. Het schijnt dat hij daarom gevlucht is naar Duitsland. Nederland heeft toen een Europees arrestatiebevel uitgevaardigd waarna hij door de Duitse politie is aangehouden en bijna twee maanden in Münster gevangen heeft gezeten, in afwachting van uitzetting naar Nederland. Op 17 april is hij aan overgeleverd aan de Nederlandse authoriteiten. Op vrijdag 19 april is de heer Lensink voorgeleid en de rechtbank in Zutphen besloot dat hij veertien dagen in beperking mocht worden vastgehouden.” Diederik de Bruijn vindt het dus de normaalste zaak van de wereld dat iemand die van stalking wordt verdacht (na één aanklacht) met een Europees arrestatiebevel wordt ingerekend en eerst een paar maanden achter de tralies zit, zonder dat er ook maar een veroordeling aan te pas komt. Over mensenrechten gesproken!

Deze Diederik de Bruijn meet met twee maten, want hij schrijft verder: “in de zaken Micha Kat en Joke Kaviaar is niet de vrijheid van meningsuiting in het geding maar het feit dat de rechter heeft geoordeeld dat er sprake is van strafbare feiten.” Diederik de Bruijn meet zich een oordeel aan over de rechters en het rechtssysteem in Nederland en Rusland. Wanneer in Rusland iemand op grond van “strafbare feiten” wordt veroordeeld, gaat Amnesty ervan uit dat het maar schijn is en dat het in werkelijkheid gaat om de vrijheid van meningsuiting te onderdrukken. Wanneer precies hetzelfde in Nederland gebeurt met Micha Kat of Joke Kaviaar, dan is de vrijheid van meningsuiting niet in het spel. Diederik de Bruijn schrijft: “zoals u waarschijnlijk weet is de vrijheid van meningsuiting aan wettelijke grenzen gebonden. Het is aan de rechter om te bepalen of de grenzen van de wet zijn overschreden.” Aan wettelijke grenzen gebonden? Dan is er dus geen vrijheid van meningsuiting. Dat klopt wel, want die is er in Nederland inderdaad niet. Maar dat vindt Diederik de “mensenrechtenactivist” blijkbaar allemaal goed.

This entry was posted in Het ligt toch anders and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>