Paraguay 200 jaar zelfstandig

Op 14 mei sommeerde een groep notabelen in de Paraguayse hoofdstad Asunción (7.000 inwoners) de plaatselijke Spaanse gouverneur, Bernardo de Velasco y Huidobro, om af te treden. Hij mocht zich wel aansluiten bij de nieuwe regering die zij hadden gevormd. Binnen een maand werd Velasco eruit gewerkt. Op 17 juni verklaarde het bijeengeroepen ‘Congres’ formeel de onafhankelijkheid en benoemde een regering onder leiding van Fulgencio Yegros.

De groep notabelen, onder wie Yegros en Gaspar Rodríguez de Francia (‘Doctor Francia’) de belangrijkste waren, wilden zich niet alleen losmaken van Spanje, maar vooral ook distanciëren van de revolutionaire beweging die zich sinds bijna een jaar daarvoor (25 mei 1810) in Buenos Aires had ontwikkeld.

In Buenos Aires had zich een rebellenregering gevormd die de volledige onafhankelijkheid van Spanje nastreefde. Ook hier was de Spaanse gouverneur (de Onderkoning) naar huis gestuurd. Buenos Aires (tien keer zo groot als Asunción) lag meer dan duizend kilometer ten zuiden van Asunción en het was de grootste en rijkste stad van het Spaanse Onderkoninkrijk Río de la Plata, dat in 1776 was gesticht en waartoe behalve het tegenwoordige Argentinië, ook het tegenwoordige Uruguay, Bolivia en Paraguay behoorden.

Op 19 januari en 9 maart hadden de inwoners van het dunbevolkte Paraguay (110.000 inwoners op ca. 500.000 vierkante kilometer) bij respectievelijk Paraguarí en Tacuarí een ‘Argentijns’ legertje verslagen dat onder bevel stond van generaal Manuel Belgrano. Dit was door de rebellenregering van Buenos Aires  naar Paraguay gestuurd om de loyaliteit van de Paraguayers af te dwingen.

Het waren juist deze overwinningen op het leger van Buenos Aires, die de Paraguayers het zelfvertrouwen gaven om in Asunción een eigen regering uit te roepen. Op 17 juni kreeg Paraguay ook een eigen revolutionaire driekleur:

Die later werd ingewisseld voor een driekleur met wit in plaats van geel. De ‘Nederlandse’ vlag dus. Dat was historisch misschien wat juister omdat de Republiek der Verenigde Nederlanden vooral in de Río de la Plata-landen als inspirerend voorbeeld gold voor de politieke omwentelingen.

This entry was posted in 200 jaar geleden and tagged , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Paraguay 200 jaar zelfstandig

  1. entoen? says:

    Ik weet er niet zo veel van, maar Paraguay staat bij mij vooral te boek als boevenland.
    Ik meen me een reportage te herinneren waarin werd gesteld dat bijna alle personenauto’s daar in de omringende buitenlanden zijn gestolen, de boevenbende die aan de macht is deed er niets aan.
    Eigenlijk geven de getallen aan aan wat voor land het is of tenminste was, 7000 buitenlanders op een 100.000 inboorlingen.
    Het zal wel net zo gegaan zijn als in Mexico:
    Oakah L. Jones Jr., ‘Santa Anna’, New York 1968
    De hoofdpersoon, uiterst belangrijk in het ontstaan van Mexico als staat, was niet meer dan een machtsbeluste domoor.
    De autochtone bevolking was volstrekt onbelangrijk.

    • admin says:

      Paraguay wordt inderdaad doorgaans afgeschilderd als boevenland. Wie echter wat nauwkeuriger en vooral met een kritischer blik kijkt naar andere landen, Nederland inbegrepen, komt al snel tot de ontdekking dat het precieze onderscheid tussen ‘boevenlanden’ en ‘fatsoenlijke’ landen niet zo gemakkelijk is aan te geven. Het negatieve imago van Paraguay is vooral een gevolg van een gebrek aan kennis. Dat van die personenauto’s slaat geloof ik vooral op de stad Ciudad del Este, het Tanger van Zuid-Amerika, waar ongeveer alles gebeurt wat god verboden heeft.
      Overigens, het getal 7.000 slaat op de bevolking van de hoofdstad Asunción omstreeks 1811 en de gehele streek Paraguay had toen ca. 100.000 inwoners. Feitelijk waren er op dat moment al geen ‘buitenlanders’ omdat de oorspronkelijke Spaanse veroveraars zich snel en intensief met de inheemse Guaraní-sprekende ‘Indianen’ hebben vermengd. Nog altijd is Paraguay het ENIGE land in Zuid-Amerika dat geheel tweetalig is: iedereen spreekt zowel Spaans als Guaraní, een mooi en elegant klinkende taal.
      Wat het boek van Jones over Santa Anna betreft: ik zou in het algemeen voorzichtig zijn met te vertrouwen op boeken die in de VS zijn geschreven over Latijns-Amerika, zeker als ze zijn gepubliceerd in de jaren 1960. Doorgaans staan dat soort werken stijf van de vooroordelen.
      Maar Paraguay is vooral een mooi land met veel aardige mensen, ook met boeven (waar niet?), en met mooie muziek. En een interessante geschiedenis.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>