Welk een toeval, die ongelukken

Op 24 mei 1981 kwam de jonge, charismatische, intens populaire president van Ecuador, Jaime Roldós Aguilera om het leven. Het vliegtuig waarin hij zat, stortte neer. Niemand van de tientallen inzittenden overleefde de ramp.

Roldós was niet bepaald een vriend van de VS. Samen met de presidenten van Venezuela, Colombia en Perú zette hij zich in om de rechten van de mens in Latijns-Amerika te doen naleven. Daarmee was het droevig gesteld, met spijkerharde militaire dictaturen in Argentinië (Videla c.s.), Chili (Pinochet), Brazilië en Uruguay. Roldós, zelf pas president sinds 1979, had zich ook nog wegens een affront de woede van de VS op de hals gehaald: hij had een uitnodiging afgeslagen om in januari 1981 de inhuldiging van Ronald Reagan bij te wonen.

Twee maanden later (1 augustus) kwam ook de charismatische leider van Panama om het leven bij een vliegtuigongeluk. Ook Omar Torrijos was geen grote vriend van de VS. Integendeel, hij was eerder een luis in de pels, omdat hij erin was geslaagd de VS te dwingen de controle over ‘hun’ Panamakanaal aan Panamá af te staan. Dat was ooit toegezegd door Jimmy Carter. Maar Reagan en zijn vrienden waren hier verbolgen over en zinden op wraak. Zij waren ook allerminst gecharmeerd van de goede banden die Torrijos had met het Sandinistische bewind in Nicaragua.

In ieder geval waren de VS door twee ongelukken bevrijd van twee Latijnsamerikaanse politici waar ze een grote hekel aan hadden. Volgens John Perkins (Confessions of an Economic Hit Man, 2004) waren Torrijos en Roldós door de CIA vermoord. Ook de voormalige CIA-agent Philip Agee was die mening toegedaan.

Toeval is echter opvallend vaak in het spel bij de dood van controversiële politici. Net op een kritiek moment plegen zij soms ruw aan het leven te worden ontrukt. Wat te denken van bijvoorbeeld John Kennedy? Maarten van Traa? Pim Fortuyn? Jörg Haider (2008)?

This entry was posted in Gelijkenissen and tagged , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Welk een toeval, die ongelukken

  1. toevallig says:

    Het stikt van gelukkige ongelukken, sterfgevallen, moorden en zelfmoorden.
    Hammarsköld, Anna Lyndh, de man die doorging voor Rudolf Hess, Diana, JFK uiteraard, inderdaad Palme, Barschel, Mölleman, Maxwell, Van Traa heb ik me ook altijd afgevraagd, Lawrence of Arabia, de Nederlander Ferdinand Smit, bevriend met Arafat, Arafat himself, Hariri, Irak wapenexpert Kelly.
    Er was ooit een website, misschien is die er nog, met alle moorden toegeschreven aan Perez.
    Todt was ook zo’n geval, natuurlijk niet op het konto van Perez.
    Chavez ontsnapte aan een ongeluk.
    Pools president Sikorski was ook een gelukkig ongeluk, een tijdlang stapte De Gaulle in geen enkel Brits vliegtuig.
    En dan is er de voorzitter van de republikeinse conventie in ik meen 1940 waar Willkie werd verkozen.
    Op de dag van die verkiezing stopte Churchill de vredesonderhandelingen met Duitsland.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>